প্ৰণম্য শিৰসা দেৱং গৌৰীপুত্ৰং বিনায়কম্ ।
ভক্তাৱাসং স্মৰেন্নিত্যমায়ুঃকামাৰ্থসিদ্ধয়ে ॥১॥

যি ভক্তই প্ৰতিদিনে মূৰ দোঁৱাই মাতা গৌৰীৰ পুত্ৰ ভগৱান বিনায়কক প্ৰণাম কৰে আৰু শ্ৰদ্ধাৰে তেওঁক স্মৰণ কৰে, তেওঁ দীৰ্ঘায়ু, সকলো ইচ্ছাৰ পূৰণ আৰু ধন-সিদ্ধি লাভ কৰে।

প্ৰথমং ৱক্ৰতুণ্ডং চ একদন্তং দ্বিতীয়কম্ ।
তৃতীয়ং কৃষ্ণপিঙ্গাক্ষং গজৱক্ত্ৰং চতুৰ্থকম্ ॥২॥

ভগৱান গণেশৰ বাৰটা পৱিত্ৰ নামৰ ভিতৰত প্ৰথম চাৰিটা নাম হ’ল — ৱক্ৰতুণ্ড (বাকা শুড় থকা), একদন্ত (এটা দাঁত থকা), কৃষ্ণপিঙ্গাক্ষ (মূগা-ক’লা চকু থকা) আৰু গজৱক্ত্ৰ (হাতীৰ দৰে মুখ থকা)।

লম্বোদৰং পঞ্চমং চ ষষ্ঠং ৱিকটমেৱ চ ।
সপ্তমং ৱিঘ্নৰাজেন্দ্ৰং ধূম্ৰৱৰ্ণং তথাষ্টমম্ ॥৩॥

পিছৰ চাৰিটা নাম হ’ল — লম্বোদৰ (ডাঙৰ পেট থকা), বিকট, বিঘ্নৰাজেন্দ্ৰ (সকলো বিঘ্নৰ অধিপতি) আৰু ধূম্ৰৱৰ্ণ (ধোঁৱাৰ দৰে বৰণ থকা)।

নৱমং ভালচন্দ্ৰং চ দশমং তু বিনায়কম্ ।
একাদশং গণপতিং দ্বাদশং তু গজাননম্ ॥৪॥

বাকী চাৰিটা নাম হ’ল — ভালচন্দ্ৰ (কপালত চন্দ্ৰ ধাৰণ কৰা), বিনায়ক, গণপতি আৰু গজানন। এইদৰে ভগৱান গণেশৰ মুঠ বাৰটা নাম সম্পূৰ্ণ হয়।

দ্বাদশৈতানি নামানি ত্ৰিসন্ধ্যং যঃ পঠেন্নৰঃ ।
ন চ ৱিঘ্নভয়ং তস্য সৰ্ৱসিদ্ধিকৰং প্ৰভো ॥৫॥

যি ব্যক্তিয়ে ৰাতিপুৱা, দুপৰীয়া আৰু সন্ধিয়া — এই তিনি সন্ধ্যাৰ সময়ত ভগৱান গণেশৰ এই বাৰটা নাম শ্ৰদ্ধাৰে পাঠ কৰে, তেওঁক কেতিয়াও বিঘ্নৰ ভয় নাথাকে। হে প্ৰভু, এই স্তোত্ৰয়ে সকলো কামত সিদ্ধি প্ৰদান কৰে।

ৱিদ্যাৰ্থী লভতে ৱিদ্যাং ধনাৰ্থী লভতে ধনম্ ।
পুত্ৰাৰ্থী লভতে পুত্ৰান্ মোক্ষাৰ্থী লভতে গতিম্ ॥৬॥

বিদ্যাৰ ইচ্ছা থকা জনে বিদ্যা, ধনৰ ইচ্ছা থকা জনে ধন, সন্তানৰ ইচ্ছা থকা জনে পুত্ৰ, আৰু মোক্ষৰ ইচ্ছা থকা জনে মোক্ষ লাভ কৰে।

জপেদ্গণপতিস্তোত্ৰং ষড্ভিৰ্মাসৈঃ ফলং লভেত্ ।
সংৱৎসৰেণ সিদ্ধিং চ লভতে নাত্ৰ সংশয়ঃ ॥৭॥

যি ব্যক্তিয়ে এই গণপতি স্তোত্ৰ ছয় মাহলৈকে শ্ৰদ্ধাৰে জপ কৰে, তেওঁ শুভ ফল লাভ কৰে, আৰু যদি এই জপ পূৰা এবছৰলৈকে কৰা হয় তেন্তে নিশ্চিতভাৱে সিদ্ধি লাভ হয় — ইয়াত কোনো সন্দেহ নাই।

অষ্টভ্যো ব্ৰাহ্মণেভ্যশ্চ লিখিৎৱা যঃ সমৰ্পয়েৎ ।
তস্য বিদ্যা ভৱেৎসৰ্ৱা গণেশস্য প্ৰসাদতঃ ॥৮॥

যি ব্যক্তিয়ে এই স্তোত্ৰ লিখি শ্ৰদ্ধাৰে আঠজন ব্ৰাহ্মণক সমৰ্পণ কৰে, তেওঁ ভগৱান গণেশৰ কৃপাৰে সকলো বিদ্যা লাভ কৰে।